Są one jednym z bardziej dziwacznych i fantastycznych pomysłów, nawet w porównaniu z czarodziejskimi miotłami. Jednakże, jak powiedział matematyk z Harwardu, skonstruowanie latającego dywanu nie wykracza poza sferę ludzkich możliwości. Bazując na obliczeniach aerodynamiki falującego materiału, dywan mógłby zostać poderwany z ziemi i poprowadzony w sposób znany wszystkim z „Arabskich nocy”.

Powołując się na pracę badawczą opublikowaną w czasopiśmie Physical Review of Letters, wynalazek poruszałby się w podobny sposób jak zwierzęta morskie takie jak płaszczki i raje, które wyskakują i „fruną” lekko ponad taflą wody.

Niemniej jednak, zanim wyobrazimy sobie nas podróżujących niczym Król Salomon, którego latający dywan uważany był za utkany z zielonego jedwabiu oraz wystarczająco duży, aby unieść jego tron oraz świtę, nasze zapędy natrafiają na poważne ograniczenia.

Jak narazie naukowcom udało się jedynie wykazać, że tego typu latanie jest realne dla przedmiotu wielkości banknotu, który musi wibrować z częstotliwością około dziesięciu razy na sekundę.

Wykonanie większego i cięższego egzemplarza nie jest niemożliwe z punktu widzenia praw fizyki, lecz musiałby on wibrować w znacznym stopniu, aby osiągnąć jakąkolwiek prędkość, a łatwo się domyślić, że nie gwarantowałoby to wygody podczas podróży.

„Jeśli życzymy sobie płynnego lotu, można generować wiele małych drgań. Ale to wpłynęłoby na znaczne obniżenie prędkości”, zakończył Lakshminarayanan Mahadevan nadzorujący badania na Harwardzie.

Tłumaczenie: Kamil Majewski